Deel 2: Van tegenslagen en frustratie naar de juiste productie

Made for the Stands – het verhaal achter Casualline · Deel 2

We merkten al vroeg dat er twee soorten “eigen merk” bestaan. De ene koopt kant-en-klare blanks van de plank en drukt er een logo op. De andere ontwikkelt elk stuk zelf. Voor ons was duidelijk dat alleen de tweede weg leidt naar wat we voor ogen hadden – ook al is die bewerkelijker en vooral duurder.

Aan het eind van deel 1 kwamen de eerste samples uit Zuid-Azië aan. Voor ons toenmalige kennisniveau zagen ze er best goed uit. We waren tevreden, gaven de grote bestelling vrij – en de schok kwam meteen. Logo’s zaten scheef. Snitten klopten niet. Van de zorgvuldigheid van de samples was ineens niets meer te merken. Het idee om in Zuid-Azië te produceren was daarmee voor ons op slag gestorven. De onverkoopbare zip-stukken staan tot op de dag van vandaag stof te vangen in opslagkisten – een paar duizend euro leergeld.

Wat je daarbij makkelijk onderschat: er hing een half jaar werk aan vast. Research, communicatie, samples heen en weer sturen, voorpret. En dan sta je daar met dozen vol waar die je aan niemand kunt verkopen. Dat knaagt aan je, en je begint je af te vragen of dat eigen merk überhaupt realistisch is, of dat je jezelf iets wijsmaakt. Coulance of zelfs terugbetalingen? Dat kun je in deze branche vrij snel vergeten.

Opgeven stond desondanks niet ter discussie. Maar opnieuw beginnen nadat je net op je bek bent gegaan – dat kost toch overwinning.

Dus weer op zoek naar een partner. Wie produceert überhaupt zoals wij het willen, en wie is eerlijk als een aantal of een eis niet past? We vroegen offertes op, lieten samples komen, verwierpen ze weer. Menige fabrikant zei ja en leverde iets heel anders. Anderen pasten menselijk niet of konden onze eisen niet waarmaken. Uiteindelijk vonden we ons gading bij een partner bij Frankfurt.

Via deze partner lieten we vervolgens onze techpacks maken – een soort bouwplan voor elk afzonderlijk stuk, met snit, stofgewicht, kleur tot aan de exacte Pantone-tint, elke naad, elk label. Een paar weken na de eerste afspraak ter plaatse kwamen de afgeronde techpacks terug. Resultaat: ongeveer 70 % van onze wensen correct weergegeven, de rest helaas niet. Dus weer aan de bak met nawerk, correcties, details bijstellen, ronde na ronde, tot alles er precies zo in stond als wij het wilden hebben – de zware, geruwde greep van de hoodies net zo goed als de positie van het geweven neklabel of de maatloop van S tot 6XL.

Toen werd het menens: weer naar de afspraak ter plaatse, dit keer stoffen uitkiezen. Op tafel lagen veel alternatieven, zowel qua kwaliteit als qua prijs. En precies daar besloten we naar de bovenste plank te grijpen – wat het ook kost. De schriftelijke offerte trof ons eerst als een warm biertje in de middagzon. Maar we hebben doorgezet. Casualline mag niet 0815 worden, maar iets bijzonders. En dat begint bij de stof.

Bij de functionele jacks kiezen we bewust voor gespecialiseerde bedrijven, omdat juist daar hun kracht ligt. Het hele verhaal met Zuid-Azië heeft ons uiteindelijk zelfs geholpen. Sindsdien weten we heel precies wat we willen – en nog preciezer wat we niet willen.

Goed voor ons en voor jullie lezers, want we hopen dat jullie het verschil zullen voelen als jullie de eerste stukken in handen houden.

In het volgende deel gaat het om verdere tegenslagen, uitgestelde deadlines en eerste lichtpuntjes.